Wczora buła nediłeńka, nyni ponediłok [2]

Wczora buła nediłeńka, nyni ponediłok,
Zaprosyła Maryseńka kosyty barwinok.

Pryspiw:
Os bida – ne duma,
Kotru ljublju – wse kuma!

– Idy precz, ne zajmaj, idy do neszczastja,
Jak ja tebe poljubyła, to ne maju szczastja.

Idy precz, ne zajmaj, idy sobi k bisu,
Ne dlja tebe czepurjusja, swoju bidu tiszu.

– A de ż taja kernyczeńka, szczo hołubka pyła?
A de ż taja Maryseńka, szczo mene ljubyła?

A de ż taja kernyczeńka, szczo hołub kupawsja?
A de ż taja Maryseńka, szczo ja w nij kochawsja?

A u teji kernyczeńky zołotiji kljuczi;
– Daj że meni, Maryseńko, szczo kazała jduczy!

Dobre tiji ljaszky czynjat, szczo ne kochajutsja,
Pobrawszysja za ruczeńky, ne zanechajutsja!

Jarom, jarom, Maryseńko, a ja za toboju,
Czekaj, czekaj, Maryseńko, howorim z soboju!